ნოუსერი (არაპოსტი)

სავსე მთვარისას და-წერილი

August 09, 2025

არაჩვეულებრივად მეძინა. ძალიან გემრიელად. და დაძინებამდე რაღაცნაირად ბედნიერად ვგრძნობდი თავს. სავსედ და ბედნიერად. და რაღაც სიმშვიდის თუ კარგის მოლოდინის შეგრძნებაც ახლდა ამას თან. მაშინვე მინდოდა დაწერა, იმავე საღამოს, სანამ დავიძინებდი, მაგრამ დავიძინე. გემრიელად. ახლა თვალებს ვხუჭავ და ვცდილობ, შეგრძნებების დონეზე აღვიდგინო და მოვლენების დონეზეც. არა, არაფერი განსაკუთრებული არ მომხდარა. უფრო სწორად კი მოხდა ამ დღეს, მაგრამ არა პირადად ჩემ ცხოვრებაში. ახლანდელ დროში რომ მოვყვე. დღეს თბილისში ვარ. გუშინაც აქ დავრჩი. ცხელა. საშინლად ცხელა. ხალხი სახლიდან არ გადის, მე კიდევ ისე მოვახერხე, რომ ამ ორ დღეში ყველაფრის მოგვარება-გაკეთება ავიკიდე. სამაგიეროდ, ამას მერე კმაყოფილების გრძნობაც სდევს თან. გუშინ შევპირდი მეგობარს, ხვალ გამოვალ მეთქი. ჩემი ნათლული, რომელიც იმდენი თვეა არ მინახავს, და რომელსაც დედამისივით აპრილში ჰქონდა დაბადების დღე, ამასობაში გაცვლითი სემესტრით მიემგზავრება საზღვარგარეთ. და სანამ მეორე დაბადების დღემაც და დაბადების დღეს ვინ დაეძებს, ლამის ქორწილი...

თერთმეტი წუ .. კი არა და თერთმეტი ფიქრი ან ფიფქი :)

January 04, 2026

ერთი * პოლარული ლიუკი ახალ წელს აქ შემოსვლამ რაღაცნაირი ამბივალენტრუი გრძნობები გამოიწვია. ლუკა პოლარეში შემოსვლას არა, ბლოგზე შემოსვლას ვგულისხმობ. იქნებ იმიტომ, რომ დიდი ხანია, ვპირდები ჩემ თავს და აქაურობას, რომ შემოვალ და დავწერ. რამეს დავწერ. იქნებ იმიტომ, რომ უკვე ათასი დრაფტი მაინც შევინახე თავში. ზოგი შეიძლება აუდიო ფაილებადაც მაქვს ტელეფონში, ქუჩაში მიმავალმა და უცებ წერის ჟინით შეპყრობილმა რომ ჩავწერე. იქნებ ნოუთებშიც კი გადავაწყდე რამეს. მაგრამ ძირითადად მაინც თავში იყო დრაფტებად შენახული და მერე ამ დრაფტებს ვადა გაუვიდა, გაფერმკრთალდნენ და გაქრნენ. ყველაფერი ქრება, თუ არ მოუარე ... ლუკაში რომ შემოვედი, არ იყო თითქოს ბევრი ხალხი. თუმცა რეალურად მხოლოდ ორი მაგიდა იყო თავისუფალი ამ დიდ სივრცეში. მაგრამ დავჯექი თუ არა, უეცრად გადაივსო, მოძრაობა დაიწყო კაფემ თითქოს. ორი ** მიაძაკის დრო კაფის მოძრაობაზე გამახსენდა - მიაძაკის "მოსიარულე სასახლე" ვნახე გუშინწინ. თუ გუშინ იყო ეს? სადღაც გადიოდა. რატომღაც მომინდა ნახვა. ჩავრთე და ვეღარ მოვწყდი, მონუსხული. მერე ის გავაკეთე,...

შობა ღამის მწვანე ჩაი

January 10, 2026

შობის ღამეს ბლოკნოტში ხელით დაწერილი პოსტი. ეს შეიძლება, ტრადიციადაც იქცეს. მხოლოდ ჩაის ფერი შეიცვლება ხოლმე. სანამ ჯერ კიდევ ციმციმებს ნაძვის ხის განათებები, მანამდე უნდა გადმოვიტანო აქ. ახლა: ყველა სანთელი დავანთე, რაც მქონდა. ანუ სულ სამი ცალი დეკორატიული სანთელი. თეთრი, მწვანე და ოქროსფერი. შუშხუნებიც ავანთე. სამი ცალი. და კიდევ ნათურები ანათებს სახლში, საახალწლო ნათურები. შუქები ჩამქრალია. მანამდე: პურის ცომი მოვზილე ვიდეოქოლის თანხლებით. და იქვე შევთანხმდით, რომ ზუსტად 12 საათზე კიდევ ერთი ვიდეო ზარი გვექნებოდა შობის შესახვედრად. პურის ცომი ლამაზად და თბილად შეფუთული დგას მაგიდაზე. მელოდება, როდის მოვრჩები სახლის მილაგება-დასუფთავებას საშბაოდ, ცხელი შხაპის მიღებას და მომზადებას. შობას შევხვდი. ალოლოსაც ვუსმინე ბევრჯერ. ვიტირე კიდეც, მგონი უკვე ტრადიციულად. სიხარულისგან და ბედნიერებისგან, სისავსისგან. ხომ შეიძლება. სენტიმენტალურ განწყობაზე იყო და თან ბედნიერი? 2020 წლის მემორიში შობის დილას ჩემ ახალ სახლში მოვედი, კონიაკით და შოკოლადით მივულოცე ჩემ მუშებს შობა. გადავკარ...

©