დამტვერილი პოსტები. ნაწილი I

ერთი მგზავრობის ისტორია ;) :)

September 15, 2008

შესავალი: ისტორია ძველია, სამყაროსავით არა, მაგრამ მაინც :) ბევრმა მეგობარმა უკვე იცის, მონაყოლიდან, ბევრს წაკითხული აქვს - ფორუმზე. გამახსენდა და გადავწყვიტე აქაც დამედო, მათთვის, ვინც ამაზე თავის დროზე მაგრად იხალისა და მათთვის, ვინც არ იცის ჯერ :) თბილისი 2005, ოქტომბერი (ან ნოემბერი). ახალი აკრძალულია სამარშუტო ტაქსების (შემდგომში ”მარშუტკები”ს) მოძრაობა ქალაქის ცენტრალურ ქუჩებზე/ში. საღამოა, მოვდივართ მე და ჩემი მეგობარი გაბრიაძის ბარიდან. მე ჩამსვა სადღაც ბარათაშვილის ხიდთან. თან იქიდან მარშუტკები ერთი და იგივე ნომერი სხვადასხვა მხარეს მიდიან, ნუ მაშინ ასე იყო, ამიტომ თავი დავიზღვიე და ვკითხე დელისთან ხომ ნამდვილად მიდის მეთქი. დამიდასტურა და ავედი. გვერდზე ვიღაც გოგო მიზის და მეკითხება: "ხომ არ იცით ეს მარშუტკა სად მიდის?!" !!! (ნუ, ალბათ იგულისხმა რა გზით მიდისო, რადგან წინასწარ მართლა ვერ გაიგებდი, ისეთ ტრაექტორიებს ახორციელებდნენ ). აზრზე არ ვარ მეთქი (ჩემთვის მთავარი იყო რომ დელისთან მივიდოდა და რა გზით -ეგ უკვე აღარ მაინტერესებდა), ვუპასუხე და ზრდილობიანად გავუღიმ...

ასე ვხვდებოდით სექტემბერს....

September 01, 2008

პოსტი ემყარება რეალურ მოვლენებს... როლებში: იური მეჩითოვი (კამერის წინ და კამერის მიღმა) - თამუნა (ვაჩნო) იურის მუზა და ფოტოსიგიჟის წამომწყები - მე ხუჭუჭა სიუ ახალი ვარცხნილობით - ნინო (კალო) დედა მარიკა - მარიკა (რომელმაც ორივე ბავშვი მიაძინა და მერე შემოგვიერთდა) ზაგრიანი მაჩო - დათო (ითონი) ”ა ტაკჟე” (ხმები და შიგადაშიგ კადრები) - გიგა (მარიკას ძმა), ნინო (კალო/მარიკას მეზობელი ახლობელი გოგონა), ნიღაბი (სანდერსის, ანუ სანდროს (მარიკას ვეჟის) ვეფხვის ნიღაბი) ი დრუგიე მოქმედების ადგილი - მარიკას აივანი მოქმედების დრო - ადრეული სექტემბრის გვიანი საღამო/ღამე მაშ ასე, ქალბატონებო და ბატონებოოო ”ერთი გიჟური საღამოს მოკლე შემაჯამებელი მიმოხილვა ფოტო და ვიდეო მასალითა და კომენტარებით (რამდენიმე სურათი ანუ ეპიზოდი მეგობრების ცხოვრებიდამ)” ყველაფერი ერთი საიმიჯო ფოტოთი დაიწყო (რომელსაც პრინციპში დიდი ფოტოსესია მოჰყვა. ყველაფერს არ დავდებ ცხადია). თამუნამ (იურიმ) არ დაიზარა, დამხატა, მომამზადა გადაღებებისთვის და მეც შევიჭერი როლებში შემდეგ ჩემში ვეფხვმა გაიღვიძა! тигрица :D მალე ეს ყველაფე...

в городе пахнет...

February 23, 2009

меня преследует этот запах... периодически ცუდი არაააა, არა! კარგი. ძალიან ნაცნობი. და ძააალიან სასიამოვნო. ჯერ გულის რევის შეგრძნება იყო. თითქმის ფიზიკურად რომ გრძნობ, ისეთი. სიბრაზის და გულის რევის. საიდანღაც გაჩენილი. და მერე უცებ ასევე საიდანღაც გაჩენილმა ამ შეგრძნებებმა და საკმაოდ უცენზურო ეპითეტებმა ადგილი დაუთმო ამ სურნელს. სრულიად არაადეკვატურად. და ვერ ვწერ ამაზე. და კიდევ ბევრ რაღაცაზე. და საერთოდ - ვეღარ ვწერ და მაწუხებს ეს. სამაგიეროდ ვიღებ ფოტოებს. ხანხახან. ვცდილობ. დანარჩენი (უფრო ხარისხიანები) შეგიძლიათ ჩემს ფლიკრზე იხილოთ. ლინკი დევს ბლოგის ზედა კუთხეში. нескромный p.s. მიყვარს ეს კაბა და ჩემი თმის ფერი. და მიყვარს როცა ყველას მოსწონს და აღნიშნავს. მიყვარს, როცა კარგად ვგრძნობ თავს თუნდაც მარტო იმიტომ, რომ ვიცი - კარგ ფორმაში ვარ და კარგად გამოვიყურები. და განსაკუთრებით მიყვარს როცა ამას არაერთხელ აღნიშნავენ საღამოს/დღის განმავლობაში :) და კიდევ მიყვარს შემთხვევით დაჭერილი მზერა, გამოყოლებული. ხან სხვის მიერ დაჭერილი და მერე ნათქვამი. ოღონდ არა ყველანაირი. ისეთი, რომელ...

©