©

და მაინც იგი ბრუნავს! ბრუნავს, აბა რაა, ისევ ორშაბათია :) გუშინ ვფიქრობდი, ის კი არ მინდა რომ მე არ ვმუშაობდე მეთქი, არა, მინდა რომ სულ შაბათ-კვირა იყოს, ხშირად იყოს დღესასწაულები და დასვენების დღეები და შიგადაშიგ - პარასკევი :))))) (არ მახსოვს დავწერე თუ არა უკვე, კვირის ასეთი მოდელი რომ გვქონდა შემუშავებული მე და ჩემს მეგობარს - პარასკევი, შაბათი, კვირა, შაბათი, კვირა, შაბათი, კვირა :))) ) პატარა ”შვებულებუკები” რომ გამოდის ხოლმე ხშირად, ამაზე ვაფანატებ :) უსაქმურობა კი არ მინდა, უბრალოდ დასვენების დღეების განწყობაზე ვგიჟდები :P :) я ясно выразилась? :))))

არაჩვეულებრივი დღე. ასეთივე საღამო. ბევრი დადებითი მუხტი და.... ღამე უცებ...... ჰოლანდიამ წააგო :( ....................................................................

ადგილი - კალა. გარეთ დრო - დღეს (ანუ გუშინ). gegen 20:00 ფაქტი/მოვლენა - пугающий приступ счастья მიზეზი - (ამო)უცნობია

მე მესმის. ხო, მესმის. ის, რომ შეიძლება ადამიანით აღფრთოვანებული იყო, ყველაფერი ან თითქმის ყველაფერი მოგწონდეს, გიჟდებოდე კიდეც ხანდახან, ობიექტურადაც და სუბიექტურადაც იხიბლებოდე, მაგრამ არ გიყვარდეს და პირიქით - არ მოგწონდეს ბევრი რაღაც, ხან - ძალიან ბევრი, სუბიექტურადაც და ობიექტურადაც, მაგრამ გიყვარდეს . შეიძლება ხანდახან გიჟდებოდე კიდეც. შე ყვარებული შეიძლება არ იყო მასში, მაგრამ გიყვარდეს , მშვიდად. შე ყვარებული უფრო პირველ შემთხვევაში უნდა იყო. ალბათ. ან ამ შემთხვევაშიც - რაღაც ეტაპამდე. განსხვავებას ვგრძნობ ამ ორ სიტყვას შორის. მე მესმის. მე ბევრი რამე მესმის. სამწუხაროდ თუ საბედნიეროდ - ეს უკვე აღარ ვიცი. თუმცა ახლა ამას არ აქვს მნიშვნელობა. დავიკიდე, ბევრი რაღაც დავიკიდე, იმიტომ რომ არ დავირღვიო ეს არაჩვეულებრივი განწყობა :)

აი ზუსტად ასეთია ჩემი ველური სიმბა :P ნუ, ვიცი რომ ვერ იტანთ, ხო, მაგრამ მე მიყვარს და რა ვქნა ახლა, თან ძალიან მიყვარს :)))

რა მჭირს დღეს?! არა, რაღაც მჭირს ამ ბოლო დროს და დღეს განსაკუთრებით :) გქონიათ (ნუ, რა თქმა უნდა გქონიათ) ასეთი შეგრძნება, სავსე რომ ხარ, კი არა და გადავსებული რაღაც დადებითი მუხტით და იმდენად кипит это რომ ფიქრობ რამე არ მოხდეს, ფიზიკურად გრძნობ რომ ეხლა შეიძლება ცოტაც და ან აიწიო ჰაერში, ან რაღაც მოხდეს გარშემო, ან არ იცი, რა... ხანდახან ეს წინათგრძნობაა (ყოფილა ასეც, რაღაც ძალიან კარგის წინათგრძნობა), ხანდახან უბრალოდ ისეა და მერე რა :) ბრმას თვალებს რომ აუხელენ და ყველაფრის დანახვა უხარია, ყველაფერს ეხება და იღიმება, ასე მჭირს: я вижууууу! :)))))) - ასე :))) მგონი სიკვდილის წინა ბოდვაააა :)))) предсмертная агония :)))))) ვგიჟდები ჩემი მეგობრის დიიიდ აივანზე და ზაფხულის არჩვეულებრივ საღამოებზე იქ (ეს გუშინდლიდან გამოყოლილი განწყობაა). გუშინ ღამე იქიდან მოვდიოდი და გზაში ძალიან მომაწვა ემოციები. უცებ მივხვდი რომ მინდა ასე იყოს სულ და ძალიან გული მწყდება უკვე, რომ ბევრი რაღაც ჯერ კიდევ წინ კი არ მაქვს, არამედ უკვე უკან არის... და დაშვებაც კი არ მინდა იმისა, რომ აღარ იყოს ოდესმე ის, და...

ფოტოაპარატი მინდა. და ფოტოგრაფი, პირადი (თავისი ფოტოაპარატით) :)